Ładysław Żelazowski ps. „Zygfryd”, „D-18”, „Wiąz”, „Sowa”, „Kiwi” (ur. 18 grudnia 1901 w Warszawie, zm. 5 października 1993 w Płocku) – porucznik Armii Krajowej, instruktor Związku Harcerstwa Polskiego w stopniu harcmistrza, działacz samorządowy i społeczny.
Życiorys Urodził się 18 grudnia 1901 roku w Warszawie, syn Antoniego Ludwika Żelazowskiego – pułkownika, mgr. farmaceuty, szefa zaopatrzenia medycznego i Józefy Pauliny z. d. Bilickiej. Był drugi z trójki rodzeństwa. Starsza siostra Irena – była łączniczką w Powstaniu Warszawskim. Młodszy brat Stefan był księgowym w Warszawie.
Ukończył szkołę powszechną, gimnazjum i Szkołę Nauk Społecznych ukończył w Warszawie. W 1918 roku jako gimnazjalista zgłosił się na ochotnika do wojska, został ranny w nogę podczas ofensywy pod Lwowem. W 1920 roku odbywał służbę wojskową w 201 Pułku Piechoty. W latach 1926–1927 przeszedł przeszkolenie w Szkole Podchorążych Rezerwy, którą ukończył w stopniu podporucznika. Do Płocka przybył w 1927 roku i podjął pracę jako nauczyciel wychowania fizycznego w gimnazjum im. Stanisława Małachowskiego. Od 1 września 1936 roku do wybuchu wojny był nauczycielem wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym im. Władysława JagiełłyB. Sandomierski, M.