Rudolph Ganz (ur. 24 lutego 1877 w Zurychu, zm. 2 sierpnia 1972 w Chicago) – amerykański pianista, dyrygent i kompozytor pochodzenia szwajcarskiego.

Życiorys Uczył się w konserwatorium w Zurychu u Friedricha Hegara (wiolonczela) i Roberta Freunda (fortepian). Pobierał też lekcje kompozycji w Lozannie u Charles’a Blancheta. Następnie doskonalił się w grze na fortepianie u Fritza Blumera w Strasburgu (1897–1898) i Ferruccio Busoniego w Berlinie (1899). Jako wiolonczelista debiutował w wieku 12 lat, jako pianista – mając lat 16. W 1899 roku wraz z orkiestrą Berliner Philharmoniker wykonał V koncert fortepianowy Es-dur Ludwiga van Beethovena i I koncert fortepianowy e-moll Fryderyka Chopina. W 1900 roku ponownie wystąpił z tą orkiestrą, dyrygując wykonaniem swojej I Symfonii op. 1.

W 1901 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, w latach 1901–1905 uczył gry na fortepianie w Chicago Musical College. W kolejnych latach odbył liczne podróże koncertowe po USA, Kanadzie i Europie, w trakcie których propagował dzieła muzyków współczesnych, m.in. Debussy’ego, Ravela i d’Indy’ego. Od 1921 do 1927 roku dyrygował St. Louis Symphony Orchestra. W latach 1938–1949 był dyrygentem Young People’s Concerts w Nowym Jorku. Od 1929 do 1954 roku pełnił również funkcję dyrektora Chicago Musical College.