Powierzchnia o barwie mięsistoliliowej lub cielistoróżowej, jaśniejsza niż na kapeluszu, u podstawy biaława, czasami z żółtawą grzybnią. Miąższ Białawy lub nieco jasnoochrowy, o łagodnym smaku, ale pozostawiający gorzki posmak. Mleczko białe, początkowo o łagodnym smaku, ale potem gorzkawe. Wysyp zarodników Jasnoochrowy. Cechy mikroskopowe Podstawki 40–48 × 9–10 µm. Cheilocystydy i pleurocystydy liczne, wrzecionowate, czasami zakończone ostrym wyrostkiem. Zarodniki o wymiarach 7–8,5 × 5,5–7,5 µm, elipsoidalne, o powierzchni pokrytej brodawkami i gęstymi, łączącymi je listewkami tworzącymi sznureczki wokół zarodnika, Gatunki podobne Podobny jest mleczaj liliowy (Lactarius lilacinus), ale jest większy, nie ma łuseczkowatego kapelusza, nie jest cielistoróżowy i ma jaśniejszy wysyp zarodników.
Występowanie i siedlisko Znane są jego stanowiska w Europie i Azji. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył dwa stanowiska, w późniejszych latach podano kilka następnych. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski ma status V – gatunek narażony, który zapewne w najbliższej przyszłości przesunie się do kategorii wymierających, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w lasach mieszanych pod olszami i brzozami.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski