Blancoa canescens Lindl. – gatunek roślin z monotypowego rodzaju Blancoa Lindl. z rodziny hemodorowatych. Występuje endemicznie na obszarze między miastem Eneabba a rzeką Moore oraz w okolicach Perth i York w zachodniej części Australii Zachodniej.
Nazwa naukowa rodzaju honoruje Manuela Blanco Ramosa, augustiańskiego mnicha, botanika, żyjącego w latach 1780–1845, autora La Flora de Filipinas. Epitet gatunkowy po łacinie oznacza siwiejący.
Morfologia Pokrój Wieloletnie rośliny zielne, o wysokości 25 cm, tworzące kępy.
Pędy Krótkie kłącze.
Liście Liście płaskie, równowąskie, długości 8–25 cm, szerokości 2–3 mm, młode pokryte gęsto splątanymi, jedwabistymi włoskami, wycierającymi się w miarę dorastania, dorosłe nagie.
Kwiaty Zebrane w jednostronne grona, zwisłe. Szypułki długości 5–15 mm. Okwiat promienisty, rurkowato-dzwonkowaty, długości 2,5–3,5 cm, gęsto pokryty czerwonymi, kutnerowatymi włoskami. Łatki na długości 3,5–6 mm odgięte o 60°–90° od rurki okwiatu. Sześć pręcików osadzonych blisko wierzchołka rurki okwiatu, prostych, wzniesionych, o nitkach długości ok. 1 mm i główkach długości 2,5–4 mm. Słupek pośredni. Zalążnia zrośnięta z okwiatem wzdłuż przegród, komorowo wolna, tworząca głębokie kieszonki.