Elżbieta Rączy – polska historyczka, doktor habilitowany nauk humanistycznych, pracownica Instytutu Pamięci Narodowej.
Życiorys 28 czerwca 1993 roku ukończyła studia historyczne broniąc pracę pt. Żydzi w Krośnie w okresie międzywojennym napisaną pod kierunkiem Ewy Orlof. W latach 1996–2000 pełniła funkcję asystenta w Zakładzie Historii Powszechnej 1918-1945 Instytutu Historii tejże uczelni, zaś w latach 2000-2003 na tym samym stanowisku w Uniwersytecie Rzeszowskim. Od grudnia 2000 do czerwca 2004 roku pracowała w Biurze Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie.
23 stycznia 2003 roku nadano jej stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie rozprawy pt. Zagłada Żydowskiej ludności Holandii w KL Auschwitz-Birkenau w latach 1942-1945, której promotorem była Ewa Orlof. W tymże roku zatrudniono ją na stanowisku adiunkta w Zakładzie Historii Powszechnej 1918-1945 Instytutu Historii Uniwersytetu Rzeszowskiego. Od lipca 2004 do 2008 roku pracowała w Biurze Udostępnienia i Archiwizacji Dokumentów w rzeszowskim IPN, a od 2009 roku w Biurze Edukacji Publicznej tejże instytucji.
16 kwietnia 2015 roku habilitowała się w dziedzinie nauk humanistycznych, w dyscyplinie historia.