16 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika i przydzielony do Ministerstwa Spraw Wojskowych w WarszawieDz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918, poz. 368.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 1 z 4 stycznia 1919, poz. 15.. 16 października 1919 został mianowany inspekcyjnym oficerem sztabowym jazdy przy Dowództwie Okręgu Generalnego PoznańDz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919, poz. 3693.. 16 kwietnia 1920 przeprowadził się z Kielc do Poznania i zamieszkał przy ul. Matejki 47. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 9 września 1920 został mianowany dowódcą 18 pułku ułanów. Dowodził tym oddziałem w bitwie nad Niemnem. 22 marca 1921 został wyznaczony na stanowisko pomocnika dowódcy 5 Brygady Jazdy w Krakowie. 30 czerwca 1921 minister spraw wojskowych generał porucznik Kazimierz Sosnkowski polecił dowódcy Okręgu Generalnego Warszawa wdrożyć dochodzenie przeciwko płk. Rudolfowi Alznerowi, dowódcy 18 puł. Z dniem 1 lipca 1922 został przeniesiony w stan spoczynku „z powodu przekroczenia wieku dla posiadanego stopnia w myśl ustawy z 2 sierpnia 1919, z prawem noszenia munduru”. 26 października 1923 prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika jazdy.