Kamienica Pod Złotym Kołem – zabytkowa kamienica mieszczańska, o rodowodzie średniowiecznym, znajdująca się przy ulicy Kazimierza Wielkiego we Wrocławiu.
Kamienica Pod Złotym Kołem jest jedną z sześciu zachowanych kamienic stanowiących jeszcze na początku lat 70. XX wieku część zabudowy dawnej ulicy Złote Koło. Ulica została częściowo zniszczona podczas działań wojennych w 1945 roku, a ostatecznie w 1975 roku podczas budowy staromiejskiej obwodnicy tzw. Trasy W-Z, czyli ulicy Kazimierza Wielkiego. Była zabudowana głównie wąskimi szczytowymi kamienicami. Od XVIII wieku zamieszkiwała je głównie ludność żydowska. Ocalałe kamienice zostały włączone do ul. Kazimierza Wielkiego pod numery od 9 do 17.
Historia thumb|left|Wygląd kamienicy w roku 1897
Kamienica Pod Złotym Kołem pierwotnie widniała pod adresem Goldenerade Gasse 8 (Złote Koło). Nazwa ulicy wywodzi się od Zajazdu Pod Złotym Kołem () (gospoda Pod Złotym Kołem), który znajdował się w tej kamienicy, a który wzmiankowany jest m.in. w archiwaliach z roku 1680. W 1744 roku król pruski Fryderyk II wydał edykt w sprawie regulacji spraw żydowskich we Wrocławiu, gdzie zajazd Pod Złotym Kołem wyznaczony został jako jeden z czterech zajazdów we Wrocławiu, w których mogli zatrzymywać się żydowscy kupcy z Polski.