Adile zmarła w wieku siedemdziesięciu trzech lat jako ostatnia z potomków sułtana Mahmuda II. Została pochowana w mauzoleum w Eyüp w Stambule obok męża i dzieciUluçay, Mustafa Çağatay, Padişahların kadınları ve kızları. Ankara: Ötüken 2011. ISBN 978-9-754-37840-5, s. 200..
Poezja Poezja Adile była utrzymana w klasycznym stylu. Choć żyła wystarczająco długo, by poznać nowoczesną poezję osmańską, pozostała wierna tradycji, która wciąż była silna, zwłaszcza w pałacu. Znała poezję suficką. Twórczość Adile nie wyróżnia się jednak ani pod względem językowym, ani pod względem siły uczucia i wyrazu. Pisana jest językiem znacznie prostszym, niż w przypadku innych autorów jej epoki. Z o wiele większym powodzeniem poezją zajmowały się współczesne jej twórczynie: Leyla Hanım, Fitnat Hanım i Leyla Gülefşan Hanim.
Jej poezja ma przede wszystkim charakter religijny. Po śmierci swojego męża tworzyła elegie. Wiersze poświęciła również swojej matce, swojej przybranej matce Nevfidan, swoim zmarłym dzieciom, zamordowanemu sułtanowi Abdulazizowi.
Dywan poetycki autorstwa Adile, pierwszy taki zbiór napisany przez osmańską poetkę, został opublikowany w 1996 r.Türkiye araştırmaları literatür dergisi, Bilim ve Sanat Vakfı 2007, s. 125.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1899 Kategoria:Urodzeni w 1826 Kategoria:Osmanowie Kategoria:Tureccy poeci XIX wieku