Zadaniem Marii było utrzymywanie łączności Komendanta Okręgu z szefem Sztabu Okręgu mjr. Wiktorem Ściegiennym ps. „Las”, a także z Komendą Obwodu Wysokie Mazowieckie. Miała również przekazywać rozkazy do bazy BIP Okręgu Białystok, którym kierował mjr. Władysław Bruliński ps. „Oskar”. Rozkazem nr 11 z 10 listopada 1944 Komendant Okręgu mianował ją na stopień podporucznika czasu wojny ze starszeństwem od 3 maja 1944.
W grudniu 1944 Marię aresztowało NKWD i Urząd Bezpieczeństwa. Torturowano Marię podczas śledztwa prowadzonego początkowo w Zambrowie, a później w Białymstoku. Podczas prowadzonego śledztwa funkcjonariusze NKWD połamali jej nogi. Jednak nie przyznała się, że działała w konspiracji i bez żadnego sądu jesienią 1944 odesłano ją do obozu NKWD Skopin-Pobiedinka, a następnie w Stalinogorsku. W styczniu 1946 powróciła do kraju z obozu (lista transportu nr 04323), ale w dalszym ciągu znajdowała się pod nadzorem UB.
Maria nie była członkiem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, ale w 1991 wstąpiła do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, otrzymując w 1992 status kombatanta.
W styczniu 1947 wyszła za mąż za Marcelego Kossakowskiego.