1957–1966 W 1957 roku utworzono ligi okręgowe na trzecim poziomie ligowym. Początkowo założono 15 grup: trzy z nich miały charakter międzywojewódzki (Warszawa-Białystok, Łódź-Kielce, Szczecin-Koszalin), powstała też sosnowiecka liga okręgowa. W 1958 powstała grupa kielecka, w 1959 białostocka, a w 1961 koszalińska. W tych 18 okręgach odbywały się rozgrywki od czwartego poziomu ligowego (klasa A) w dół.
1966–1973 W 1966 roku przesunięto ligę okręgową na czwarty poziom ligowy, jednocześnie likwidując okręg w Sosnowcu.
1973–1976 W sezonach 1973/74 – 1975/76 liga okręgowa (1974/75 i 1975/76 – klasa wojewódzka) znowu była trzecim poziomem ligowym. W niektórych województwach (od 1973/74 - Katowice, Kraków, Opole; od 1974/75 - Warszawa, Poznań; 1973/74 - Bydgoszcz; 1975/76 - Wrocław) istniały po dwie grupy.
1976–1996 Dostosowując strukturę piłkarską do nowego podziału administracyjnego, utworzono w 1976 roku 49 OZPN. PZPN pozwolił okręgom na tworzenie wspólnych lig okręgowych. Już w pierwszym sezonie (1976/77) powstały trzy takie ligi, z każdym kolejnym sezonem było ich coraz więcej. Mistrzem okręgu zostawała wtedy najwyżej sklasyfikowana drużyna z danego województwa w takiej lidze międzywojewódzkiej.