Rosalie Eugénie Fogel z domu Gorius (ur. w 1919, zm. w 2007) – francuska rolniczka zaangażowana w pomoc Polakom podczas II wojny światowej.
Życiorys Rodzice Rosalie, Eugène oraz Marie Goriusowie, prowadzili gospodarstwo we Fréland w Alzacji. Po pokonaniu Francji w 1940 roku, Alzacja została włączona do III Rzeszy. Goriusowie byli niechętni wobec okupantów. Pozostawali w bliskim kontakcie ze swoim proboszczem, Raymondem Voegelim, który zaangażował się w ruch oporu, między innymi pomagając Alzatczykom w unikaniu wcielenia do Wehrmachtu.
W 1941 roku w Ursprung pod Fréland, w pobliżu gospodarstwa Goriusów, Niemcy założyli obóz dla 30 polskich jeńców wojennych (Arbeitskommando Lager nr 491). Polacy pracowali przy wycince okolicznych lasów, a okazyjnie, za zgodą strażników Polacy mogli opuszczać obóz, aby pomagać w pracach miejscowym rolnikom. Latem 1944 roku ksiądz Voegeli zwrócił się do Léona Humberta, pasierba Eugène’a Goriusa, z prośbą o udzielenie schronienia polskim jeńcom po ich planowanej ucieczce z obozu. Goriusów do wyrażenia zgody namówiła ich córka Rosalie.