Po ukończeniu studiów podjął pracę w Wytwórni Prostowników Rtęciowych „Katoda” w Łodzi na stanowisku Kierownika Kontroli Technicznej. W 1954 przeniósł się do fabryki urządzeń elektroenergetycznych Dolmel we Wrocławiu, gdzie otrzymał stanowisko kierownika produkcji. W latach 1965–1969 podjął pracę na stanowisku Głównego Inżyniera w Karkonoskich Zakładach Maszyn Elektrycznych „Karelma” w Piechowicach. W 1969 zostaje głównym inżynierem w Wytwórni Części Zamiennych dla Przemysłu Włókienniczego. W latach 1975–1982 był dyrektorem Zespołu Szkół Zawodowych w Piechowicach. W latach 1977–1982 był wykładowcą elektroniki w filii Politechniki Wrocławskiej w Jeleniej Górze.

Krótkofalarstwo W 1951 został kierownikiem Gabinetu Radiowego w Młodzieżowym Domu Kultury, wtedy zdał egzamin na świadectwo radiooperatora, w następnym roku otrzymał licencję radiooperatora służby amatorskiej, przydzielono mu znak wywoławczy SP7LB. Pierwsze łączności przeprowadził pod swoim znakiem wywoławczym SP7LB w paśmie 20 metrów z krótkofalowcami z USA. W latach 1955–57 był przewodniczącym Naczelnej Rady Radio Klubów. W 1957 r. brał udział w Zjeździe Krajowym reaktywującym organizację Polski Związek Krótkofalowców oraz reaktywował Łódzki Oddział PZK. W tym samym roku wraz z krótkofalowcem SP5FM założył Polski Klub UKF.