Stanisław Józef Schimitzek (ur. 18 lipca 1895 w Przywozie, dziś dzielnica Ostrawy, zm. 10 maja 1975 w Warszawie) – polski urzędnik, prawnik, dyplomata, publicysta, leksykograf.
W czasie II RP jako dyplomata specjalizował się w relacjach z Niemcami. W okresie II wojny światowej był delegatem rządu RP ds. opieki nad polskimi uchodźcami w Portugalii. Po 1945 wrócił do Polski, gdzie pracował jako urzędnik, publicysta i ekspert do spraw niemieckich. Autor słowników polsko-niemieckich.
Życiorys Stanisław Schimitzek urodził się 18 lipca 1895 w Przywozie jako najstarsze dziecko inżyniera górniczego i profesora Akademii Górniczo-Hutniczej oraz Ireny z domy Spoth.
Wykształcenie W latach 1907–1913 uczęszczał do Gimnazjum św. Jacka w Krakowie, a następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim. Równolegle studiował na tamtejszej Akademii Ekonomicznej. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej. Został jednak uznany za niezdolnego do służby liniowej ze względu na wadę serca. Oddelegowano go do oddziału górniczego pospolitego ruszenia w Brzeszczach i zatrudniono w Zarządzie Państwowych Kopalń Węgla na stanowisku referenta statystycznego, gdzie pracował od 1 października 1915 do 10 grudnia 1918.