Klasztor karmelitanek bosych we Wrocławiu – dom i wspólnota zakonna sióstr karmelitanek bosych, znajdujące się we Wrocławiu przy ul. Karłowicza 1. Posiada wezwanie Matki Bożej Pośredniczki Łask i św. Józefa.
Historia Pierwszy karmel został ufundowany w 1933 roku w Pawłowicach pod Wrocławiem. Siostry przybyły z klasztoru w Kolonii-Lindenthal (tego samego, w którym wówczas przebywała wrocławianka św. Edyta Stein). W 1941 władze hitlerowskie zamknęły klasztor, a siostry zostały umieszczone w domu zakonnym urszulanek we Wrocławiu. Młodsze zakonnice posługiwały w szpitalach jako pielęgniarki. Po włączeniu miasta w granice Polski prowincjał karmelitów o. Józef Prus zaproponował, aby wznowić fundację wraz z karmelitankami z krakowskiej Wesołej. Nową siedzibą stał się obiekt przy ul. Bolesława Biegasa 2 na Dąbiu. Na skutek polityki władz komunistycznych niemieckie karmelitanki zostały zmuszone opuścić państwo polskie. Wobec tego do Wrocławia przybyły mniszki z karmelu wileńskiego, dotychczas przebywające również w Krakowie. 8 grudnia 1948 roku dokonano fundacji nowego klasztoru przy ul. Karłowicza, w zniszczonej willi będącej siedzibą gauleitera NSDAP na Dolnym Śląsku Karla Hanke. Uroczystego aktu poświęcenia domu i kaplicy dokonał administrator archidiecezji wrocławskiej ks. Karol Milik.