Powierzchnia biała z szarymi, musztardowymi lub jasnobrązowymi łuskami, czasem z rozmytymi, koncentrycznymi strefami obejmującymi cały trzon poniżej białawego pierścienia. Miąższ Białawy z lekkim zapachem i posmakiem cynamonu. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6,3–8,7 × 2,8–3,7 μm, Q = 1,97–2,82, w widoku z boku trójkątne, w widoku z przodu elipsoidalne do półwrzecionowatych, szkliste, gładkie, metachromatyczne, grubościenne. Podstawki 23,7–31,1 × 6,7– 7,8 μm, maczugowate, zwykle czterozarodnikowe, czasem dwuzarodnikowe. Cheilocystydy 25,7– 55,2 × 5,2–7,0 μm, wąsko maczugowate do wrzecionowatych, w KOH szkliste. Pleurocystyd brak. Skórka w kapeluszu typu trichoderma, złożona z wydłużonych strzępek o kształcie od cylindrycznego do wrzecionowatego i rozszerzonych wierzchołkach, 59,5–112 × 10,2–16 μm. Na strzępkach obecne sprzążki.
Występowanie i siedlisko Gatunek notowany głównie w Europie, poza nią podano nieliczne stanowiska w Ameryce Północnej i Azji Mniejszej. Gatunek rzadki. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r.