Marianna Razik (ur. 5 sierpnia 1915 r. w Jeżewie, zm. w 2000) – polska malarka naiwna i artystka cyrkowa, laureatka Nagrody Kolberga.
Życie i twórczość W 1921 r. zamieszkała w Mdzewie. Pochodziła z rodziny chłopsko-rzemieślniczej. Jej ojciec prowadził gospodarstwo rolne, był także wytwórcą przedmiotów tkackich. W zajęciach tych pomagał brat Marianny, Jan, który w późniejszych latach nie mając już zbytu na narzędzia tkackie, zaczął rzeźbić w drewnie. Marianna po ukończeniu szkoły podstawowej oddana została na służbę do pilnowania dzieci. Później, do wybuchu wojny, pracowała w Warszawie, jako pomoc w gabinecie dentystycznym. Czas okupacji niemieckiej przeżyła w bardzo ciężkich warunkach na przymusowych robotach i w łagrach. W maju 1945 r. wróciła do rodzinnej miejscowości ranna i chora. W tym samym roku w ich domu zatrzymał się na kilkudniowy odpoczynek więzień ze Stutthofu. Był to artysta cyrkowy noszący takie samo nazwisko - Franciszek Razik. Franciszek i Marianna zostali małżeństwem, stworzyli zespół cyrkowy, w którym okazjonalnie występował też brat Marianny. Pod koniec 1945 r. wystąpili już z pierwszym programem w pobliskim Strzegowie. Uzyskali uprawnienia i rozpoczęli ,,tournée” po Polsce, dając przedstawienia w remizach strażackich, w domach kultury, w świetlicach szkolnych.