Wchodził w skład zespołu pracowników Instytutu Maszyn Matematycznych (IMM) uhonorowanego w 1964 roku Nagrodą Państwową II stopnia za osiągnięcia związane z komputerami XYZ i ZAM-2.

W 1964 roku uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie rozprawy O pewnej metodzie rozwiązywania zagadnienia wartości własnych dla samosprzężonego układu równań różniczkowych zwyczajnych, obronionej w Instytucie Matematycznym PAN, a w 1981 roku habilitował się tamże na podstawie pracy Aproksymacja widma operatorów liniowych.

W latach 1968–1988 pracował w Instytucie Matematycznym PAN, następnie jako profesor Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1990–1993 oraz 1999–2002 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki UW (w latach 1999–2002 prodziekana ds. studenckich). Będąc na emeryturze, wykładał matematykę do 2017 roku. W trakcie kariery zawodowej prowadził również wykłady na Wydziale Lotniczym oraz na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej Politechniki Warszawskiej. Od 1966 roku członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego. W 1980 roku współzałożyciel NSZZ „Solidarność” w Instytucie Matematycznym PAN.

Pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul.