Łowczyk niebiesko-czarny, łowiec niebiesko-czarny (Todiramphus nigrocyaneus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Występuje na Nowej Gwinei i pobliskich wyspach. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened).
Systematyka mały|lewo|Samica na tablicy barwnej dołączonej do pierwszego opisu gatunku Pierwszego naukowego opisu gatunku dokonał brytyjski przyrodnik Alfred Russel Wallace, nadając mu nazwę Halcyon nigrocyanea. Opis ukazał się w 1862 roku na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London”. Jako miejsce typowe autor wskazał półwysep Ptasia Głowa w północno-zachodniej Nowej Gwinei, co uściślono później do Manokwari. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Todiramphus.
Wyróżnia się trzy podgatunki T. nigrocyaneus: T. n. nigrocyaneus (Wallace, 1862) – łowczyk niebiesko-czarny T. n. quadricolor (Oustalet, 1880) – łowczyk kasztanowobrzuchy T. n. stictolaemus (Salvadori, 1876) – łowczyk niebieskobrzuchy.
Etymologia Todiramphus: rodzaj Todus Brisson, 1760 (płaskodziobek);