W 1847 poślubił Mary Grant, siostrę sekretarza brytyjskiego konsula w Bukareszcie, która była modelką malarza Constantina Daniela Rosenthala przy powstawaniu obrazu „Rumunia rewolucyjna”Effingham Grant and Maria Rosetti.
W czasie wypadków Wiosny Ludów pełnił obowiązki sekretarza Rządu Tymczasowego, prefekta policji w Bukareszcie (zwolnił z więzień przebywających w nich rewolucjonistówBucharest Centennial: C.A. Rosetti, one of the leaders of the generation that prepared the Great Union) i wydawcy gazety "Pruncul român". Po upadku rewolucji przebywał na wygnaniu we Francji. Wydawał w tym czasie w Paryżu pisma "România viitoare" i "Republica Română". Po powrocie do Rumunii w maju 1857 założył pismo "Românul”, w którym nawoływał do demokratycznych reform, jedności narodowej i ogłoszenia niepodległości kraju. W 1859 został dyrektorem Teatru Narodowego w Bukareszcie. W 1867 znalazł się wśród współzałożycieli Rumuńskiego Towarzystwa Literackiego – prekursora Akademii Rumuńskiej. W tym samym roku należał do koalicji, która obaliła księcia Aleksandra Jana Cuzę. Od 1874 był jednym z pierwszych przywódców Narodowej Partii Liberalnej. W 1858 został pierwszym prezesem Towarzystwa Drukarzy w Bukareszcie. W 1877 jako przewodniczący Izby Deputowanych ogłosił deklarację niepodległości RumuniiConstantin A.