powrócił w 1342, gdy Joanna była już w związku z Montagu.
W 1341 matka Joanny, najprawdopodobniej nieświadoma związku córki z Hollandem, zaaranżowała jej ślub z synem hrabiego Salisbury Williamem Montagu. Małżeństwo było bezpotomne.
W 1347 Holland rozpoczął walkę o swoje prawa jako męża Joanny. Montagu nie uznawał jego roszczeń i według Joanny uniemożliwiał jej występowanie przed sądem papieskim we własnej sprawie. Ostatecznie 2 lata później na mocy bulli papieskiej małżeństwo Joanny i Thomasa uznano za legalne i wiążące; Joanna zamieszkała z Thomasem, który znacząco poprawił swoją pozycję społeczną i materialną dzięki służbie wojskowej i działalności na dworze królewskim. Owdowiała w 1360.
Niektórzy historycy twierdzą, że ślub z 1340 był jedynie pretekstem, aby Joanna mogła unieważnić swoje małżeństwo z Montagu i poślubić Hollanda.
Ze związku z Thomasem Hollandem miała 5 dzieci:
Thomas Holland (ur. najprawdopodobniej 1350), hrabia Kentu John Holland (ur. ok. 1352, zm. 1399/1400), Joan Holland (ur. ok. 1356, zm. 1384), księżna Bretanii jako żona Jana V Zdobywcy, Maud Holland (ur. ok. 1356 r., zm. 1390/1391), Edmund Holland