Występują tu jaskinie, których wysokość dochodzi do 3 metrów, szerokość sięga 4–15 m, a głębokość 3,5–7 m. Szczyt klifu został częściowo uszkodzony przez funkcjonowanie w okresie przed I wojną światową w tym miejscu kamieniołomu, skąd transportowano dolomit do zakładów metalurgicznych w Petersburgu.
U podnóża klifu, gdzie wybijają dwa niewielkie źródełka (est. Üügu allikad), które łączą się i po 60–70 m wpadają do morza, występują torfowiska.
thumb|left|Zanokcica skalna w jaskini u podnóża klifu (2015) Na terenie rezerwatu znajdują się siedliska wymienione w Załączniku I dyrektywy siedliskowej: borealne bałtyckie łąki przybrzeżne (1630*), formacje z Juniperus communis na wapiennych wrzosowiskach i obszarach trawiastych (5130), nordyckie i prekambryjskie wapienne skały płaskie (6280*), fennoskandyjskie bogate w składniki mineralne źródła i źródliska (7160), fennoskandyjskie zalesione pastwiska (9070), ziołorośla eutroficzne płaskowyżów, górskie i alpejskie (6430), roślinność szczelin na skalnych zboczach o podłożu wapiennym