Cezar (Cesar) Bolliac (ur. 23 marca 1813 w Bukareszcie, zm. 25 lutego 1881 tamże) – rumuński poeta, dziennikarz i archeolog.
Życiorys Pochodził z rodziny o korzeniach grecko-włoskich. Studiował w Kolegium św. Sawy w Bukareszcie. W 1830 krótko służył w wołoskiej milicji. W 1833 został członkiem popierającego rozwój lokalnej dramaturgii Towarzystwa Filharmonicznego. W latach 1836–1837 był współredaktorem pisma Curiosul, które zostało zlikwidowane za publikowanie antyrządowych satyr. W 1841 z powodów politycznych przebywał na wygnaniu w klasztorze w Poiana Mărului koło Buzău. W 1842 otrzymał nominację na prokuratora przy sądzie w Bukareszcie. Od 1843 należał do stowarzyszenia Frăția, a od 1859 – do masonerii w Bukareszcie. Uczestniczył w wydarzeniach Wiosny Ludów w 1848, m.in. jako sekretarz Rządu Tymczasowego i gubernator stolicy. Po upadku rewolucji w Bukareszcie przebywał na wygnaniu w Siedmiogrodzie (redagował pismo polityczne Espatriatul w Braszowie), a od 1850 w Paryżu. W 1851 wszedł do władz tamtejszego Stowarzyszenia Rumuńskich Studentów. Powrócił do ojczyzny w 1857. Od 1858 jako jeden z pierwszych prowadził w Rumunii badania archeologiczne. Od 1862 do 1864 wydawał pismo Buciumul, a w 1865 został redaktorem naczelnym gazety Trompeta Carpaților.