Łowczyk złotobrewy, łowiec złotobrewy (Todiramphus winchelli) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny zimorodkowatych (Alcedinidae). Występuje na Filipinach. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN klasyfikowany jest jako gatunek narażony.
Systematyka Pierwszego naukowego opisu gatunku dokonał brytyjski przyrodnik Richard Bowdler Sharpe, nadając mu nazwę Halcyon Winchelli. Opis ukazał się w 1877 roku na łamach „Transactions of the Linnean Society of London”; do opisu dołączona była tablica barwna. Holotyp to dorosła samica z kolekcji przywiezionej z Filipin przez Josepha Beala Steere’a. Jako miejsce typowe Sharpe wskazał miejscowość Isabela na wyspie Basilan. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Todiramphus.
Wyróżnia się pięć podgatunków T. winchelli: T. w. alfredi (Oustalet, 1890), T. w. mindanensis (Parkes, 1966), T. w. nesydrionetes (Parkes, 1966), T. w. nigrorum (Hachisuka, 1934), T. w. winchelli (Sharpe, 1877).
Etymologia Todiramphus: rodzaj Todus Brisson, 1760 (płaskodziobek);