Edward Filochowski, ps. „San” (ur. 6 września 1915 w Milewie-Łosiach, zm. 15 czerwca 2007 w Warszawie) – oficer artylerii Wojska Polskiego, żołnierz wojny obronnej 1939 r., członek ZWZ/AK/AKO, więzień polityczny PRL, działacz „Solidarności” i ruchów kościelnych.

Życiorys Pochodził z rodziny rolniczej, syn Wacława i Marii z d. Pstrągowskiej. Uczęszczał do SP w Zabielu oraz do Państwowego Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Ostrołęce (1936), ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu (1939) i geodezję na Politechnice Warszawskiej. 1 grudnia 1958 podjął pracę w Państwowym Przedsiębiorstwie Wydawnictw Kartograficznych. Po II wojnie światowej był więziony i represjonowany. Od lat 50. pracował w przedsiębiorstwach geodezyjnych w Warszawie.

Działania wojenne W stopniu ogniomistrza podchorążego w sierpniu 1939 r. otrzymał przydział do 4 Kujawskiego Pułku Artylerii Lekkiej w Inowrocławiu, a w dniu wybuchu II wojny światowej został nominowany na podporucznika ze starszeństwem od 1 sierpnia 1939 r. W czasie walk nad Bzurą 17 września został raniony odłamkiem bomby. Po powrocie zaczął tworzyć struktury „Służby Zwycięstwu Polski”. W grudniu 1939 r. próbował przedostać się do Francji. Aresztowany przez NKWD pod granicą węgierską, był więziony w Stanisławowie, później w Charkowie.