Opis Obraz przedstawia pomieszczenie dla kobiet pogrążone w łagodnym świetle przenikającym przez niewidoczne okno. W zamkniętej przestrzeni haremu, na posadzce okrytej dywanami, siedzą trzy kobiety. Ubrane są w jedwabne przewiewne tuniki i luźne spodnie odsłaniające łydki. Ozdobione są bogatą biżuterią. Kobieta po lewej opiera się na ułożonych w stos poduszkach, a jej dwie towarzyszki wydają się prowadzić cichą rozmowę. Jedna z nich trzyma w lewej ręce fajkę wodną. Czarnoskóra służąca wychodzi z pomieszczenia zwracając głowę w stronę swojej pani. Ściany haremu wyłożone są dającymi chłód, błękitnymi płytkami o ozdobnym wzorze. W niszy, nad uchylonymi drzwiczkami, można dostrzec cenną zastawę stołową. Obok tej wnęki wisi lustro w bogatej oprawie.
Delacroix stworzył zmysłowe dzieło przepojone światłem i kolorem. Światło wydobywa z półmroku części kobiecych twarzy, nagie ramiona, łydki i stopy. Najjaśniejszą plamę tworzy olśniewająco biała koszula siedzącej kobiety rozświetlająca cały obraz. W świetle połyskują także części biżuterii. Kolory tworzą harmonię barw dopełniających się i nasycających nawzajem: sąsiadują ze sobą odcienie oranżu, różów, żółcieni, szafirów i turkusów. Obraz charakteryzuje się większą powściągliwością niż wcześniejsze dzieła Delacroix, jak na przykład Śmierć Sardanapala.