Prinz-Albrecht-Palais – rokokowy pałac znajdujący się w Berlinie od XVIII wieku do lat 40. XX wieku.

Historia Pałac został zbudowany w latach 1737–1739 za panowania króla pruskiego, Fryderyka Wilhelma I. Miał on służyć jako rezydencja dla francuskiego barona, François Mathieu Vernezobre de Laurieux. Spadkobiercy mężczyzny sprzedali teren w 1760 roku, a dwanaście lat później nabył go pruski ród Hohenzollernów. Pałac stał się letnią rezydencją dla córki króla Fryderyka Wilhelma, księżniczki Anny Amelii.

W 1830 roku książę Albrecht Hohenzollern, najmłodszy syn króla Fryderyka Wilhelma III, ożenił się z Marianną Orańską. W tym samym roku nabył pałac i zlecił Karlowi Friedrichowi Schinkelowi przeprowadzenie renowacji. Małżeństwo to okazało się jednak nieszczęśliwe i nietrwałe. Para nie była sobie wierna – mężczyzna zdradzał żonę z damą jej dworu, Rozalią von Rauch, a kobieta – ze swym masztalerzem Johannesem van Rossumem. Wybuchł skandal, gdy okazało się, że Marianna jest w ciąży ze swoim kochankiem – doszło do rozwodu, po którym książę ożenił się ponownie, ale jego ponowny ślub – w dodatku z kobietą niższego stanu – wywołał oburzenie i Albrecht musiał opuścić dwór pruski.