W 1911 był współorganizatorem Wystawy Lotniczej w Łodzi. W 1913 podjął się budowy szybowca, który zaprojektował. W tym samym roku podjął się organizacji w Łodzi Muzeum Lotniczego obejmującego 60 eksponatów modeli samolotów. Eksponaty zniszczone zostały podczas wojny. W 1914 jako ochotnik wstąpił do armii rosyjskiej, do Oddziału Lotniczego Gwardii Piotrogrodzkiej, a w marcu 1915 został skierowany do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Sewastopolu. Od sierpnia 1915 był pilotem w 13. Korpusowym Oddziale Lotniczym. W grudniu 1916 został mianowany chorążym, a w czerwcu 1917 podporucznikiem. W okresie od marca do grudnia 1917 roku był dowódcą specjalnej lotniczej Eskadry Artyleryjskiej na froncie północnym, liczącej 18 samolotów, których załogi przygotował do prowadzenia obserwacji z użyciem telegrafu iskrowego. Podlegli mu żołnierze zbuntowali się i oskarżyli o złe traktowanie, jednak sąd go uniewinnił. Od marca 1918 do września 1918 przebywał w Preussische Holland (obecnie Pasłęk) w niewoli niemieckiej.