Meir Alberton (ur. w 1900 w Berszadzie, zm. 20 listopada 1947 w Czkałowie) – pisarz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Josifa Albertona w Berszadzie (dlatego Meir Josifowicz Alberton). W Bersztadzie spędził dzieciństwo i uczył się w szkołach religijnych i świeckiej szkole rosyjskiej. Po ukończeniu nauki wyjechał do Odessy, gdzie podjął pracę w zakładach metalurgicznych. Po rewolucji 1918 roku pracował jako nauczyciel. Następnie przeniósł się do Dniepropietrowska, gdzie pracował jako robotnik w fabryce, wstąpił do szkoły fabrycznej (arbfak). Ukończył wyższe studia na wydziale inżynierii. W 1926 roku zaczął publikować swoje opowiadania, w charkowskich czasopismach jidysz Prolit (literatura proletariacka) i Di royte velt (Czerwony świat). Interesowały go tematy związane ze środowiskiem robotniczym, młodzieżą w małych miasteczkach. Pisarstwo Albertona koncentrowało się na udziale Żydów sowieckich w industrializacji Rosji Sowieckiej.