Zgodnie z etatem KKW liczył 50 oficerów, w tym: 5 generałów poruczników, 9 generałów podporuczników, 15 pułkowników, 15 podpułkowników i 6 majorów. Instytucją kierującą całokształtem procesu kontrolnego był Sekretariat Generalny, na którego czele stał Sekretarz Generalny, będący również Szefem Korpusu Kontrolerów Wojskowych. Szefem Wojskowej Kontroli Generalnej 20 grudnia 1921 został płk dr Roman Górecki (1921–1922). Kolejnymi szefami byli dr Paweł Minkowski (1922) i ppłk rez. Jan Waygart (1922–1924).
W 1924 został utworzony Korpus Kontrolerów jako samodzielny organ resortu Spraw Wojskowych. Jego szefem został gen. bryg. dr Roman Górecki (1924–1926). 6 sierpnia 1926, po powrocie do władzy w maju 1926 marszałka Józefa Piłsudskiego, na podstawie dekretu Prezydenta RP Ignacego Mościckiego ustanowiono nową strukturę organizacyjną o nazwie Generalny Inspektor Sił Zbrojnych (GISZ), na którego czele stanął Generalny Inspektor, przewidziany w razie wojny na stanowisko Naczelnego Wodza. W tym samym roku zafunkcjonowało Biuro Inspekcji GISZ z szefem płk. dypl. Jerzym Ferek-Błeszyńskim. Biuro Inspekcji było łącznikiem pomiędzy Generalnym Inspektorem SZ a inspektorami armii.