wszystkie trzy jednostki stacjonowały już we Flåm.Gubberud & Sunde (1992): 66 Pod koniec lat pięćdziesiątych, jedna z jednostek została skierowana do prac manewrowych na stację VossGubberud & Sunde (1992): 71. Od późnych lat pięćdziesiątych seria El 9 była używana również na linii HardangerAspenberg (1994): 253. mały|El 9 o numerze 2064 została zachowana na stacji Tinnoset. W latach 70. NSB zaczęło rozważać wymianę lokomotyw. W 1971 i 1973 roku El 11 i El 13 były testowane na linii i stwierdzono, że lokomotywa El 11 byłby odpowiednia, jednak wymagała niewielkich poprawek i dostosowania, jednakże wymiana lokomotyw parowych w latach 60. XX wieku spowodowała niedobór lokomotyw elektrycznych. Dopiero w 1980 roku NSB rozpoczęło proces modernizacji dwóch lokomotyw El 11.Gubberud & Sunde (1992): 83 Od lat 80., tylko jedna lokomotywa El 9 stacjonowała zimą na linii Flåm, a pozostałe dwie lokomotywy były używane na linii Bergen w Hallingdal. W momencie gdy jednostka stacjonująca we Flåm była niesprawna, zastępowano ją jednostką serii 64. Brak części zamiennych i ograniczona niezawodność przyspieszyły konieczność wymiany jednostek dla pociągów rozkładowychAspenberg (2001): 73. Pierwsza jednostka została oddana do użytku na linii Flåm w 1983 r., a druga w 1984 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — NSB El 9 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.