Lazar Drljača (ur. 10 października 1882 we wsi Blatna k. Bosanski Novi, zm. 13 lipca 1970 w Konjicu) – malarz bośniacki i jugosłowiański.
Życiorys Pochodził z rodziny bośniackich Serbów, był synem rolnika Mihajlo Drljača. W Sarajewie uczył się w zawodzie ślusarza, kończąc edukację egzaminem, który zdał w 1906 w szkole technicznej. W tym samym roku rozpoczął edukację w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, w klasie Christiana Griepenkerla. Z Wiednia przeniósł się do Rzymu, gdzie w czasie I wojny światowej jako poddany austro-węgierski został internowany na Sardynii. W latach 20. powrócił do Bośni. Przez cały okres międzywojenny podróżował po kraju, także przy użyciu skonstruowanego przez siebie drewnianego roweru. Po przejęciu władzy przez komunistów i utracie większości dzieł w pożarze pracował jako robotnik leśny, a następnie w jednym z gospodarstw rolniczych.
Ostatnie lata spędził w domu, który otrzymał od władz miasta Konjić. Uznawał się za bośniackiego Bogomiła, a jego ostatnim życzeniem było, aby na jego grobie postawiono stećak. Został pochowany koło willi Santić we wsi Borci, w której mieszkał pod koniec życia.