oraz współpraca w tej dziedzinie z zainteresowanymi instytucjami, organizowanie konferencji i zjazdów naukowych, wykładów, odczytów, wystaw itp., utrzymywanie łączności z odpowiednimi instytucjami i organizacjami zagranicą, wykorzystywanie zagranicznych doświadczeń, a zwłaszcza doświadczeń praktycznych i zdobyczy teoretycznych innych krajów demokracji ludowej, przygotowywanie i doskonalenie nowego typu kadr w zakresie mechanizacji i elektryfikacji rolnictwa przez prace naukowo-badawcze i samokształcenie w dziedzinie materializmu dialektycznego i historycznego oraz marksistowskich zasad mechanizacji rolnictwa.
Ponadto Instytut sprawował nadzór nad działalnością naukową w zakresie w zakresie mechanizacji i elektryfikacji rolnictwa, prowadzoną przez inne placówki naukowo-badawcze, podległe Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych.
Organy Instytutu Organami Instytutu były: Dyrektor i Rada Naukowa.
Dyrektor Instytutu:
kierował całością prac naukowo-badawczych i organizacyjno-administracyjnych Instytutu, przedkładał władzom nadzorczym Instytutu do zatwierdzenia plany prac i projekty budżetu oraz sprawozdania z ich wykonania, był przełożonym wszystkich pracowników Instytutu, zwoływał posiedzenia Rady Naukowej i kierował jej obradami, reprezentował Instytut na zewnątrz, zwoływał konferencje i zjazdy naukowe.