Działo strzelało dużymi pociskami ze znacznym ładunkiem wybuchowym, zdolnymi do zestrzelenia praktycznie każdego trafionego samolotu. W wersji lądowej posadowione było w łatwym do obsługi i użycia w boju lekkim łożu.
W ciągu kilku lat od wejścia do produkcji, przedsiębiorstwo AB Bofors z Karlskrony dysponowało pełnym portfelem zamówień na nowe działo, co ważniejsze jednak, kilka rządów obcych państw zaczęło negocjować możliwość licencyjnej produkcji tych dział w swoich krajach. Obok Polski, negocjacje w tej sprawie prowadziły m.in. rządy Węgier, Finlandii, Grecji, Norwegii i szeregu innych. W konsekwencji, w chwili wybuchu wojny w 1939 roku, 40-milimetrowe działa Boforsa produkowane były w szeregu krajów w całej Europie, z bardzo dużą liczbą transakcji krzyżowych. Przykładowo, licencję na produkcję zakupiła m.in. Wielka Brytania, z uwagi jednak na potrzebę szybkiego uzbrojenia jej sił zbrojnych, rząd tego państwa dokonywał zamówień na dostawę Bofors 40 mm także w Polsce i na Węgrzech. Chęć produkcji tych dział wyrażała także Francja, jednak ostatecznie dokonała ich zakupu w Polsce.