Kielsijew w Zarii zaznaczył, że należy pisać o tworach Liwanowa, gdyż mogą one wpłynąć na wyższe duchowieństwo i administrację do znacznego zaostrzenia kursu wobec staroobrzędowców i skopców oraz złagodzenia postawy wobec mołokan.

W Diele oprócz skrajnie negatywnych recenzji pojawiły się również dwa anonimowe epigramy poświęcone Liwanowowi, w których autor Raskolników i ostrożników został nazwany między innymi „idiotą” i „moralnym eunuchem”.

Iwan Aksakow zareagował na obrazę, żądając listownie od Nikity Giliarowa-Płatonowa usunięcia Liwanowa z grona autorów publikujących w Sowriemiennych izwiestiach i grożąc w przeciwnym wypadku samemu zerwać relacje z redaktorem. Żadna z tych akcji nie została zrealizowana.

Zachował się list, w którym Liwanow oferuje zniżkę na swoje książki arcybiskupowi twerskiemu Sawie. O podobnych akcjach marketingowych na szerszą skalę donosiły gazety Sankt-Pietierburgskije wiedomosti i Sowriemiennost´. Liwanow miał wykorzystać sekretarzy prawosławnych konsystorzy poszczególnych biskupstw do rozprowadzania swoich książek – mieli oni dostawać premię od sprzedaży. Gazety donosiły, iż Liwinow wysyłał książki wmawiając adresatom, że zgodę na rozprowadzanie wydali mu poszczególni biskupi.