Pomimo spekulacji, że na obrazie pierwotnie miał zostać uwzględniony także jeździec, nie ma na to dowodów. Grzbiet „Whistlejacketa” nie jest wystarczająco długi, aby zmieścić się w siodle i nie ma śladów rysowania na płótnie wskazującego na jeźdźca na koniu. Nie ma też żadnych podstaw do twierdzeń współczesnych obserwatorów, że jeźdźcem miał być Jerzy III (który został królem w 1760 roku), ale markiz Rockingham zmienił zdanie po zmianie kierunku w polityce. Takie komentarze mogły się pojawić, ponieważ widzowie po prostu nie byli przyzwyczajeni do pomysłu samodzielnego portretu konia.
Pozbawiony tła lub rozpraszających uwagę przypadkowych szczegółów, „Whistlejacket” jest zarówno pomnikiem opartym na klasycznej rzeźbie, jak i obrazem żywego zwierzęcia. Portret oparty na precyzyjnym zrozumieniu anatomii, to także ekspresyjna celebracja zwierzęcia wolnego od ograniczeń, którego dziki duch zapowiada romantyzm celebrujący naturę.
Przypisy
Kategoria:Obrazy George’a Stubbsa Kategoria:Obrazy w National Gallery w Londynie