Mimo już zabitego i zakrwawionego lwa leżącego na ziemi, wynik walki nie jest jeszcze ostatecznie przesądzony, gdyż w tle obrazu, którego głębię przestrzenną uzyskano dzięki umiejętnym przejściom kolorystycznym w surowym krajobrazie, gotowy do ataku lampart czai się jako kolejny wróg pary centaurów.
Podczas gdy starsza starożytna sztuka grecka ogólnie podkreślała zwierzęcą stronę tych hybrydowych stworzeń, później większy nacisk położono na uwydatnianie cech ludzkich. Lukian z Samosat, pisarz z II wieku naszej ery podaje, że grecki malarz Zeuksis z Heraklei działający około 430–390 przed naszą erą, zasłynął z malowania rodziny centaurów z dziećmi w wiejskiej idylli, natomiast żyjący na przełomie wieków rzymski poeta Owidiusz opisuje śmierć pary centaurów poruszającymi słowami.
Rozległe renowacje przeprowadzone w XVIII i XIX wieku utrudniają datowanie mozaiki, która obejmuje okres od hellenistycznego do „hadrianowskiego”. Większość badaczy jest zdania, że jest to jedno z najwyższej jakości dzieł starożytnej sztuki rzymskiej, które najprawdopodobniej wzorowało się na greckim dziele sztuki (malarstwo tablicowe lub mozaika) z epoki hellenistycznej.
Przypisy
Kategoria:Mozaiki Kategoria:Centaurowie Kategoria:Sztuka starożytnego Rzymu