Ireneusz Kanicki (ur. 10 stycznia lub 10 kwietnia 1929 w Wieluniu, zm. 5 kwietnia 1982 w Warszawie) – polski aktor i reżyser teatralny, dyrektor Teatru Klasycznego w Warszawie w latach 1965-1972.
Edukacja Ukończył prawo na Uniwersytecie Łódzkim (1951). Był wolnym słuchaczem wydziału aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Łodzi. W 1953 zdał eksternistyczny egzamin aktorski w Krakowie.
Kariera aktorska Występował w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1952-1955), Teatrze Polskim w Poznaniu (1952-1955), Teatrze Satyry w Poznaniu (sez. 1955/1956) oraz Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (1956-1958), w Domu W.P. Miniatury w Warszawie (sez. 1959/1960), Teatrze Ludowym w Warszawie (sez. 1960/1961, tam również reżyserował) oraz Teatrze Klasycznym w Warszawie (sez. 1960/1961). Wystąpił m.in. w rolach: Filona (Balladyna), Lucjana (W słońcu), Wejrocha (Pruski mur), Szczęsnego (Horsztyński), Kaliguli (Kaligula), Jana z Lotaryngii (Pierścień Księżnej Anny) i Trojana (Hotel Astoria).