Mieczysław Zaniewski (ur. 24 maja 1913 we wsi Sulęcin Szlachecki, zm. 20 lutego 2005 w Płońsku) – polski kowal, laureat Nagrody Kolberga.
Życiorys Jego ojciec Antoni był kowalem i rolnikiem, jednak zmarł, gdy Mieczysław miał trzy miesiące. Wychowaniem syna zajęła się matka Józefa z Murawskich.
Pracą zawodową zajął się zaraz po ukończeniu szkoły powszechnej. Terminował u kilku kowali, a dyplom czeladniczy w zawodzie kowala-ślusarza uzyskał w Białymstoku w 1939. W marcu 1939 rozpoczął pracę w Zakładach Mechaniczno-Zbrojeniowych „Motolot” w Warszawie.
W czasie okupacji niemieckiej wrócił na wieś i pracował jako kowal w folwarku, zarządzanym przez Niemców. Po wojnie założył własną kuźnię. Pracował także jako ślusarz remontowy w różnych zakładach, przez kilka lat był nauczycielem zawodu w Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Lubiejewie k. Ostrowi Mazowieckiej. W 1967 otrzymał dyplom mistrzowski. W latach 70. XX w. współpracował z Cepelią i Desą w Warszawie. Kowalstwa artystycznego nigdzie się nie uczył i zaczął je uprawiać z własnej potrzeby.
Był człowiekiem oczytanym, podejmującym własne próby literackie. Miał żonę Zofię i troje dzieci. W jesieni życia mieszkał w Płońsku, tam zmarł i został pochowany na miejscowym cmentarzu.