Po zakończeniu działań bojowych służył w Armii Kaukaskiej, gdzie był dowódcą 2 Kaukaskiej Brygady Strzeleckiej w okresie od lipca 1921 do października 1922 roku. Po czym został przeniesiony do Syberyjskiego Okręgu Wojskowego, gdzie dowodził pułkami strzeleckimi do sierpnia 1927 roku. Następnie był szefem wydziały operacyjnego sztabu dywizji w tym okręgu. W 1928 roku skierowany na kurs dowódców Armii Czerwonej „Wystriał”, który ukończył w 1929 roku. Po ukończeniu kursu został mianowany dowódcą pułku górskiego strzelców, w 1 Turkiestańskiej Dywizji Strzeleckiej w Środkowoazjatyckim OW. Na czele tego pułku wziął udział w walkach z basmaczami. Od listopada 1931 był szefem sztabu 1 Turkiestańskiej Dywizji Strzeleckiej. Następnie w listopadzie 1934 roku został dowódcą 4 samodzielnego pułku terytorialnego w tym okręgu. W 1936 roku został pomocnikiem komendanta Leningradzkiej Szkoły Piechoty. Następnie od października 1937 roku służył w 19 Korpusie Strzeleckim Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, gdzie był szefem sztabu korpusu i od maja 1938 roku pomocnikiem dowódcy korpusu. Na tym stanowisku wziął udział w wojnie radziecko-fińskiej. W lutym 1940 roku został dowódcą 10 Korpusu Strzeleckiego 8 Armii w Nadbałtyckim Specjalnym Okręgu Wojskowym.