Fiodor Aleksiejewicz Widiajew (ros. Фёдор Алексеевич Видяев; ur. 7 listopada 1912 we wsi , zaginął 1 lipca 1943 na Morzu Barentsa) – radziecki kapitan, poległy w czasie II wojny światowej. Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Widiajew urodził się 7 listopada 1912 w niewielkiej wsi w dzisiejszym obwodzie samarskim. Był etnicznym Mordwinem. W 1921 z całą rodziną przeniósł się do Murmańska, gdzie skończył szkołę. Wstąpił również do Komsomołu. W 1932 trafił do armii i został wysłany na studia do Leningradu, do Szkoły Marynarki Wojennej, którą ukończył w 1937. W tym samym roku został mianowany dowódcą grupy sterującej okrętu podwodnego we Flocie Północnej. W 1938 jako dowódca brał udział w brawurowej akcji ratowania 4 żołnierzy, dryfujących na krze lodowej.
Latem 1938 został mianowany dowódcą jednostki nawigacyjnej okrętu podwodnego D-2. Rok później, będąc w Leningradzie z powodu jego naprawy, poznał swoją przyszłą żonę, Marię Iwanownę.
Od 1941 Widiajew brał udział w walkach na Morzu Barentsa, początkowo na okręcie podwodnym ShCh-421, a po jego zatonięciu na bliźniaczym ShCh-422. Za udział w licznych kampaniach (podawana jest liczba 19) odznaczony został trzykrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru.