Z końcem 1963 r. wziął udział w krótkotrwałej reaktywacji grupy, lecz jego występy ograniczały się teraz praktycznie do Częstochowy, a definitywny koniec Luxemburg Combo nastąpił po kilku miesiącach. Współpraca ta została zwieńczona dwoma nagraniami radiowymi: Poluszko, pole i Co mówi wiatr. W latach 1964–1968 wokalista współpracował z zespołami wrocławskiego pianisty jazzowego Tadeusza „Errolla” Kosińskiego, z grupą Czarne Koty pod kier. trębacza Piotra Kotta i pół roku występował z zespołem Mirosława Wójcika, byłego saksofonisty Czerwono-Czarnych. Solistami byli tam także: Hanna Rek, Bogusław Wyrobek, występował tam również czechosłowacki Teatr Cieni – Cerne Divadlo. W tym okresie piosenkarz wystąpił w ok. 20 programach telewizyjnych w kraju (w 1965 roku na potrzeby audycji Janusza Rzeszewskiego, nagrał z Orkiestrą TVP Katowice pod dyr. Ireneusza Wikarka piosenkę pt. Tam, gdzie chodzi wicher spać), oraz w inny krajach Bloku wschodniego (tzw. Interwizja).