Antoni Kiewnarski (ur. 26 stycznia 1899 w Moskwie, zm. 2 kwietnia 1944 pod Żaganiem) – oficer, uczestnik wojny domowej w Rosji i II wojny światowej w szeregach Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Antoniego Kiewnarskiego i Klary z Kirchofów. Edukację zakończył jako absolwent korpusu kadetów w Moskwie i rozpoczął służbę w armii rosyjskiej. W latach 1917–1918 służył w Pułk Strzelców Polskich im. Bartosza Głowackiego, uczestnicząc w wojnie domowej w Rosji.
Po powrocie do Polski służył w 58 Pułk Piechoty. W 1927 roku został przeniesiony do 3 pułku lotniczego. W 1937 roku otrzymał licencję pilota szybowcowego. Po agresji III Rzeszy na Polskę w 1939 roku ewakuował się do Rumunii, gdzie został internowany. Następnie udał się do Francji, tam w stopniu majora powierzono mu funkcję adiutanta gen. Władysława Sikorskiego. Po klęsce Francji trafił do Anglii, gdzie został skierowany do służby w 305 Dywizjonie Bombowym.