Kiedy jednak kazał jej napisać podobną korespondencję do własnej rodziny w Pilźnie, zaczęła podejrzewać, że sytuacja jest nietypowa. Pilčík postanowił wtedy zastosować radykalne rozwiązanie: zbudował z desek specjalne pudło (skrzynię) z otworem na szyję u dołu. Miało ono podwójne ściany wypełnione szmatami, celem wygłuszenia krzyków. Z przodu umieścił klapy (otwierane drzwiczki). Do oddychania służyła metalowa trąbka, którą dziewczyna musiała trzymać w ustach, by się nie udusić. Namówił ją do założenia pudła na głowę, a potem trwale zamocował je rzemieniami, którymi umocował ją również do desek w pasie. Dodatkowo związał jej kostki u nóg. W tym stanie ukrył dziewczynę w pomieszczeniu dla kóz na końcu ogrodu. W skrzyni musiała przebywać od dwunastu do szesnastu godzin na dobę przez około dwa miesiące (łącznie była u oprawcy przez cztery miesiące). Nie mogła się bronić przed myszami i robactwem obecnymi w pomieszczeniu, a także korzystać z toalety. Morderca gwałcił ją i wykorzystywał seksualnie w inny sposób. Mimo tego, po ostatecznym uwolnieniu przez policję, była zdolna do normalnego życia, założyła rodzinę i miała dzieci.