Kazimierz Frączek (ur. 28 marca 1965 w Głubczycach) – doktor habilitowany sztuk plastycznych, malarz, grafik, architekt, arteterapeuta i muzyk. Profesor Akademii Nauk Stosowanych w Raciborzu, twórca interdyscyplinarny, łączący sztukę z duchowością, edukacją i działalnością społeczną.

Życiorys Kazimierz Frączek urodził się 28 marca 1965 roku w Głubczycach na Opolszczyźnie. Jego edukacja artystyczna rozpoczęła się w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu, które ukończył w 1985 roku. Następnie podjął studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Pod kierunkiem profesorów Stanisława Rodzińskiego i Zbyluta Grzywacza uzyskał w 1990 roku dyplom magistra sztuk. Kontynuował rozwój naukowy na macierzystej uczelni, gdzie w 2006 roku obronił doktorat w dyscyplinie sztuk pięknych. Jego rozprawa „Między Absolutem a względnością”https://www.gosc.pl/files/old/gosc.pl/zalaczniki/2010/11/21/1290366444/1290366470.pdf analizowała relacje sacrum i profanum w sztuce.

Stopień doktora habilitowanego sztuk plastycznych zdobył w 2013 roku na ASP w Katowicach, prezentując cykl prac „Meditatio Mortis – Człowiek w przestrzeni odwróconej” – eksplorujący tematykę przemijania i duchowości w kontekście architektury.