Władysław Michniewicz (ur. 29 kwietnia 1901, zm. 25 maja 1995 w Argentynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 29 kwietnia 1901 we wsi Beryski (Bersyki) na Podolu, w rodzinie Antoniego.. Był młodszym bratem Emilii, studentki uniwersytetu, zmarłej tragicznie w lipcu 1924 w Warszawie...
Od 1917 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej na Humańszczyźnie. W 1918 został aresztowany przez bolszewików. Udało mu się jednak uciec. W grudniu 1918 został skazany na śmierć przez petlurowców, jednak ponownie udało mu się uciec. Do sierpnia 1919 kierował placówką POW na Humańszczyźnie.
Od marca 1920 pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego na stanowisku kierownika kancelarii Wydziału IV. W sierpniu tego roku rozpoczął służbę w placówce wywiadowczej w Tallinnie. 11 lutego 1921 został mianowany podporucznikiem i wyznaczony na stanowisko drugiego pomocnika attaché wojskowego. Od stycznia 1922 pracował w moskiewskiej placówce wywiadu. Od grudnia 1922 do czerwca 1923 był jej kierownikiem.