W latach 1917–1919 był proboszczem parafii Bożego Ciała w Warszawie oraz wicedziekanem warszawskim. W latach 1919–1920 był proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łodzi i dziekanem 2. dekanatu łódzkiego (extra urbem). W latach 1920–1921 był proboszczem parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Zgierzu. Następnie na prośbę parafian ks. biskup Wincenty Tymieniecki przywrócił go do parafii św. Anny w Łodzi.
W tym okresie został mianowany sędzią prosynodalnym Sądu Biskupiego Łódzkiego. Od 1922 był kanonikiem Kapituły przy Katedrze Biskupiej w Łodzi oraz proboszczem parafii katedralnej św. Stanisława Kostki w Łodzi. W sierpniu 1922 otrzymał godność prałata domowego Piusa XI. W latach 20. XX wieku pełnił funkcję prezesa Rady Nadzorczej Spółdzielczego Stowarzyszenia Spożywców "Dźwignia" w Łodzi. W 1933 został wyniesiony do godności prałata scholastyka Kapituły Katedralnej Łódzkiej.
Życie prywatne Wyrzykowski był synem Stanisława i Romany z Malinowskich.