Henryk Komański (ur. 2 września 1924 w Jezioranach Szlacheckich na Wołyniu, zm. 8 kwietnia 2011 we Wrocławiu) – pułkownik Wojska Polskiego, polski działacz kresowy, autor publikacji o zbrodniach OUN-UPA, redaktor naczelny „Na Rubieży”.

Życiorys Urodził się w rodzinie osadników wojskowych. 10 lutego 1940 r. jego rodzina została deportowana na Syberię. Jemu samu udało się uniknąć aresztowania przez NKWD. Uniknął też śmierci w czasie napadu UPA na jego rodzinną miejscowość w 1943 r., będąc naocznym świadkiem zamordowania swojej babci i krewnych.

W styczniu 1944 r. wstąpił do Armii Krajowej. Przyjął pseudonim „Gołąb”. W szeregach 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty walczył z Niemcami oraz bronił polskiej ludności cywilnej przez atakami UPA. Służył w stopniu starszego szeregowego w I batalionie 24 pułku piechotyKazimierz Doliński „Szerszeń”, 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej. Wykazy żołnierzy poszczególnych pododdziałów, Koszalin–Syców 2009–2016, ISBN 978-83-942707-1-1, s.151. W czerwcu 1944 r. kontynuował walkę w szeregach Wojska Polskiego. Po ukończeniu kursu oficerskiego brał udział w bojach nad Nysą Łużycką. Po wojnie pozostał w wojsku, awansując do stopnia pułkownika. Ukończył studia wyższe na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1975 r. przeszedł do rezerwy.