Komunikat końcowy składał się z sześciu rozdziałów. W rozdziale Sytuacja międzynarodowa opisano między innymi zagrożenia wynikające z radzieckiej działalności polityczno-militarnej. Wezwano rząd Związku Radzieckiego do przestrzegania zobowiązań dotyczących zjednoczenia Niemiec. Jako przeciwdziałanie zagrożeniom wynikające z agresywnej polityki ZSRR, Sojusz zapowiedział rozmieszczenie swoich zasobów wojskowych tam, gdzie wymagać będzie tego sytuacja. Dokonano też przeglądu sytuacji polityczno-militarnej poza obszarem Sojuszu – na Bliskim Wschodzie i w Afryce.
W rozdziale Działania Sojuszu podkreślono jedność sojuszu, która stanowi realną siłę zdolną pokonać trudności i utrzymać pokój. Zobligowano Stałą Radę NATO i sekretarza generalnego do zorganizowania konsultacji politycznych w celu wymiany wzajemnych doświadczeń i zapewnienia działania w interesie całego Sojuszu Północnoatlantyckiego.
W rozdziale Rozbrojenie przypomniano o propozycji krajów zachodnich dotyczących rozbrojenia. Obejmowały one między innymi redukcję wszystkich rodzajów uzbrojenia, zaprzestanie produkcji materiałów rozszczepialnych do celów wojskowych i zmniejszenie zapasów broni jądrowej.