W herbie klubu umieszczono byka nawiązującego do przydomka Firpo („Byk z Pampasów”) oraz przejęto niebiesko-czerwone barwy od CA San Lorenzo de Almagro, ulubionej drużyny argentyńskiego pięściarza (inna wersja mówi o czerwono-białych barwach i kolorze niebieskim dodanym dopiero w połowie lat 50.).
W 1930 roku klub nabył dwie trzecie praw do Estadio de Usulután (obecnie Estadio Sergio Torres) i przez dziesiątki lat pozostawał jedynym klubie w Salwadorze, który był właścicielem własnego obiektu. W 1948 roku Firpo był jednym z trzynastu zespołów, które wzięły udział w premierowym sezonie salwadorskiej Primera División. W najwyższej klasie rozgrywkowej występował w latach 1948–1958, 1960–1962, 1966–1968, a po raz kolejny awansował do pierwszej ligi w 1972 roku. W 1981 roku Firpo zajął ostatnie miejsce w tabeli, jednak wraz z CD Águila pozostawiono go w lidze, a w zamian odjęto punkty w kolejnych rozgrywkach. W 1982 roku Firpo znów zajął miejsce skutkujące spadkiem do drugiej ligi, lecz ostatecznie utrzymał się na najwyższym szczeblu dzięki wykupieniu za 25 tys. colónów licencji klubu Agave San Miguel.