Na terenie CHKO Lužické hory znajdują się najwyższe szczyty tego pasma – Luž (793 m n.p.m.), Pěnkavčí vrch (792 m n.p.m.), Jedlová (774 m n.p.m.) z wieżą widokowa oraz Hvozd (749 m n.p.m.).
Główny grzbiet Gór Łużyckich zbudowany jest ze skał magmowych – trachitów, fonolitów i bazaltów, zaś wzdłuż południowych i północnych stoków ciągną się formacje piaskowcowe, miejscami tworzące miasta skalne. Sporadycznie występują tu również inne skały osadowe – zlepieńce i wapienie jurajskie – a na północnych krańcach CHKO – granit rumburski. W wielu miejscach warstwy skał osadowych poprzebijane są skałami wulkanicznymi. Na wschodnim krańcu Obszaru zachowały się natomiast żwiry i piaski naniesione przez lądolód.
W piargu na zboczu góry znajduje się – jedyna w Czechach jaskinia lodowa o długości 30 m i głębokości 6 m.
thumb|left|Wejście do jaskini (2022) Góry Łużyckie są w większości (66% powierzchni) pokryte są lasami. Współcześnie dominuje świerk, zaś na szczytach gór i w trudno dostępnych i oddalonych miejscach zachowały się pozostałości pierwotnych drzewostanów złożonych z buka, jodły, klonu i wiązu. Na szczycie góry zachował się unikalny las dębowy, natomiast we wsi Krompach rosną wielowiekowe cisy.